Slaby-Beringer

De in 1887 in Berlijn geboren ingenieur Rudolf Slaby was een zoon van professor Adolf Slaby, docent aan de technische hogeschool in Berlijn en medeoprichter van de technoreus Telefunken. Rudolf Slaby begon zijn loopbaan in de Duitse vliegtuigindustrie. Na de oorlog was er uiteraard minder vraag meer naar vliegtuigen en moest Rudolf Slaby omzien naar ander werk.

Na de oorlog promoveerde Rudolf Slaby aan de technische hogeschool in Hannover. In dat jaar richtte hij met zijn neef Hermann Beringer de firma SB-Automobil-Gesellschaft op.

Rudolf Slaby ontwierp een kleine eenpersoonsauto, die werd aangedreven door een elektromotor. Deze revolutionaire auto had een zelfdragende, triplex carrosserie en werd door Rudolf Slaby speciaal ontworpen voor oorlogsinvaliden. De invaliden konden deze auto echter niet betalen.

Later overtuigde Hermann Beringer zijn neef om een tweezitter te bouwen. De Slaby-Beringer werd aangedreven door een eencilinder DKW-motor. Het grootste succes van de in de in Berlijn-Charlottenburg gevestigde fabriek was de levering van 200 auto's aan een Japan, waar de Slaby-Beringers vooral als taxi werden gebruikt. Ondanks deze belangstelling werd deze auto slecht verkocht, waardoor Hermann Beringer en Rudolf Slaby het faillissement moesten aanvragen. Het bedrijf SB-Automobil-Gesellschaft werd overgenomen door Jörgen Skafte Rasmussen. De fabriek in Berlijn werd een filiaal van zijn DKW-fabriek.