Kinderziekten 2  (Restauratie van MG TC s/n 1772)

Het was wel erg optimistisch om te denken dat alle kinderziekten er tijdens de eerste proefrit wel uit waren gekomen. Het ergste moest nog komen. De goede kant van het verhaal was dat het weer enige wijze lessen heeft opgeleverd. Het begon kalmpjes aan met een eenvoudige lekke band. Vlak voor de veerpont van Eck en Wiel naar Amerongen. Niks aan de hand zou je denken, want de bejaarde MG heeft een buitensporig groot reservewiel aan z’n kont hangen. Ook temeer omdat ik de dag ervoor nog juist een klein podkrikje had aangeschaft. Maar helaas vergeten om de hamer, benodigd om de centrale vleugelmoer los te tikken, mee te nemen. Ook de andere klanten van de veerman moesten beschaamd bekennen geen hamer bij zich te hebben. En de beroemde “man met de hamer” was ook in geen velden of wegen te bespeuren, want die komt alleen bij topsporters langs. Dan in hemelsnaam maar de Wegenwacht gebeld. Zo’n abonnement heb je toch niet voor niks. De telefoniste beloofde een medewerker met een hamer langs te sturen en reeds een half uurtje later kwam het ANWB-wagentje
langszij. Bijgaand fotootje wekt de indruk dat de ANWB- man een moslim was en dit klusje precies in een bidstonde viel, maar dat is slechts schijn. Hier wordt naar een plekje voor de krik gespeurd.

Kinderziekten

Vijf minuten later was het wiel verwisseld en konden we weer verder. Wijze les nummer één: als je het pakket boordgereedschap samenstelt, houd dan ook rekening met die ene spijker die wel eens je pad kan kruisen. Na enkele proefritten werd geconstateerd dat het benzineverbruik aan de hoge kant was. ’n Mooie aanleiding om de afstellingen van ontsteking en carburateur te gaan controleren. Wijze les nummer twee: Als de motor lekker loopt, blijf er dan met je vurige tengels van af. Want nadat de voorhoudshoek was afgesteld conform de instructies in het handzame boekwerkje getiteld “Repareer zelf Uw auto”, wilde de motor niet meer starten. Geïrriteerd deed ik enkele startpogingen achter elkaar en dat was voor de startmotor aanleiding om zachtjes reutelend de laatste adem uit te blazen. Twee weken en een nieuwe startmotor verder, kwam ik er achter dat adviezen van praktijkmensen vaak beter zijn dan een kast vol boeken. Goede raad: controleer de voorhoudshoek van de ontsteking gewoon proefondervindelijk door simpel het tijdelijk losgemaakte huis van de verdeler te verdraaien tot de motor lekker loopt. De startmotor uitbouwen van een TC is trouwens een zware bevalling. Het bul is zo vreselijk groot dat sowieso eerst het voorste stuk uitlaatpijp moet worden gedemonteerd, wil je de bevalling onderlangs verrichten. De lokale kenners zeggen dat het bul ook bovenlangs eruit kan. Degenen die dat kunnen, beschikken volgens mij over paranormale krachten. Vervolgens nog een moer van het veerpakket verwijderen, voordat er sprake kan zijn van volledige ontsluiting. Na de bevalling met de boreling naar de autoelectriciën, die constateert dat het anker zo moe is geworden dat het langs de veldwikkelingen sleept en aan een interne sluiting is overleden. Het onderdeel is in z’n lange leven zo afgeknoedeld, dat reparatie buitensporig hoge -en onverantwoorde kosten met zich meebrengt. Dan maar op zoek naar een gereviseerde startmotor, maar dat blijkt een uiterst schaars artikel te zijn. Next best is de startmotor van een MG TD erin bouwen, want die zijn in ruime mate voorhanden. Omdat je toch eindelijk weer eens wil rijden met je “nieuwe” auto, besluit je tot het laatste. Moeten wel wat aanpassingen worden gemaakt, want de startmotor van de TD heeft geen ingebouwde schakelaar. Uiteindelijk zit het ding er in. Heeft iets meer moeite om tegen de compressie van de motor in te komen a.g.v. een verschil in de tandwielverhouding starterkrans/startmotor van de TC. Maar het werkt een daar gaat het maar om. Het is nu weer starten, inschakelen en wegwezen. Nieuwe avonturen tegemoet.

Jan Broers